Mud Sweat Trails | 16 oktober 2016
Woensdag ochtend 12 oktober
Met het kleine sleuteltje draai ik de brievenbus open en pak de envelop met het logo van het ziekenhuis eruit. Al wist ik dat de brief zou komen, de inhoud is confronterend: donderdag 20 oktober, afdeling longziekten; longfunctieonderzoek.
Donderdag middag 6 oktober
Na een vlotte reis vliegend van Schiphol naar Barcelona en rijdend naar het Pyreneeën-staatje Andorra staan we in Canillo bij een steile wand in een beginnende donderbui. Het voelt heerlijk om weer in de bergen te zijn. De koffie in het café waar we tien minuten later gaan schuilen smaakt minstens zo goed. Na een heftige bui met veel en hard gerommel trekken we onze gordels toch nog aan en beklimmen met een grijns van oor tot oor de Via...
040 - Run Fast Today, Run Faster Tomorrow | 12 oktober 2016 | 2016
"Raar verhaal Harm. Dus jij, Mister 040, mijn collega, gaat in Berlijn onder de 2:20 lopen en dan is het klaar. Dat moet je toch gewoon in Eindhoven doen man. Nou, ik zal nog eens voor je supporteren. En in de kroeg schep ik nota bene altijd op dat ik jou ken, en wat krijg ik er nu voor terug? Jongen, loop toch gewoon hier. Lekker vanaf de Mathildelaan starten, voor de deur bij dat supervette huis van je. Wie heeft dat nou? Ik zou het wel weten. Ik zal nog eens koffie voor je halen. Harm jongen, dat kan toch niet!"
Hij had gelijk en ik wist het. In De Droom rende ik al 100 keer over de Eindhovense Vestdijk naar de finish, geen Berlijnse Brandenburger Tor te bekennen.
De nieuwe Burgemeester schudt me stevig de hand. De slechte g...
040 - Run Fast Today, Run Faster Tomorrow | 12 oktober 2016 | 2016
"Raar verhaal Harm. Dus jij, Mister 040, mijn collega, gaat in Berlijn onder de 2:20 lopen en dan is het klaar. Dat moet toch gewoon in Eindhoven doen man. Nou, ik zal nog eens voor je supporteren. En in de kroeg schep ik nota bene altijd op dat ik jou ken, en wat krijg ik er nu voor terug? Jongen, loop toch gewoon hier. Lekker vanaf de Mathildelaan starten, voor de deur bij dat supervette huis van je. Wie heeft dat nou? Ik zou het wel weten. Ik zal nog eens koffie voor je halen. Harm jongen, dat kan toch niet!"
Hij had gelijk en ik wist het. In De Droom rende ik al 100 keer over de Eindhovense Vestdijk naar de finish, geen Berlijnse Brandenburger Tor te bekennen.
De nieuwe Burgemeester schudt me stevig de hand. De slechte grap...
lekker weg [Edwin Castelein ] | 9 oktober 2016 | Training
Het leven gaat door. De afgelopen weken heb ik afscheid genomen van mijn schoonvader. Op mijn blog geen uitweidingen hierover. Niet de plek, en niet de behoefte. Wel wil ik kwijt dat het een zeer emotionele periode is geweest. Afgelopen … Continue reading →
Kit loopt ook [Kitty] | 9 oktober 2016
En daar zit ik dan...Het is inmiddels ruim een week later, ik zit met mijn voeten omhoog en mijn über-roze finisher-shirt op mijn bank en begin voor de zoveelste keer opnieuw aan deze blogpost. Ik krijg het speciale gevoel dat ik tijdens de marathon had maar niet op papier.Nee het is duidelijk, ik ben geen schrijver... Vanmorgen liep ik, zoals gewoonlijk op zondag, mijn duurloop(je), de duur wat aangepast omdat je lijf toch moet herstellen van een marathon (zeggen ze). Tijdens het lopen komen de prachtigste zinnen in mijn hoofd op om zo op dit blog te plaatsen, maar zodra ik thuis ben en ik staar naar dit scherm blijft het akelig leeg. Wat maakte deze marathon nu zo speciaal??Was het feit dat het de 10e was? Het feit dat ik met Jan lie...
Kit loopt ook [Kitty] | 9 oktober 2016
En daar zit ik dan...
Het is inmiddels ruim een week later, ik zit met mijn voeten omhoog en mijn ber-roze finisher-shirt op mijn bank en begin voor de zoveelste keer opnieuw aan deze blogpost. Ik krijg het speciale gevoel dat ik tijdens de marathon had maar niet op papier.
Nee het is duidelijk, ik ben geen schrijver...
Vanmorgen liep ik, zoals gewoonlijk op zondag, mijn duurloop(je), de duur wat aangepast omdat je lijf toch moet herstellen van een marathon (zeggen ze). Tijdens het lopen komen de prachtigste zinnen in mijn hoofd op om zo op dit blog te plaatsen, maar zodra ik thuis ben en ik staar naar dit scherm blijft het akelig leeg. Wat maakte deze marathon nu zo speciaal??
Was het feit dat het de 10e was? Het feit dat ik met Jan lie...
Curly is running | 9 oktober 2016
En daar zit ik dan...
Het is inmiddels ruim een week later, ik zit met mijn voeten omhoog en mijn ber-roze finisher-shirt op mijn bank en begin voor de zoveelste keer opnieuw aan deze blogpost. Ik krijg het speciale gevoel dat ik tijdens de marathon had maar niet op papier.
Nee het is duidelijk, ik ben geen schrijver...
Vanmorgen liep ik, zoals gewoonlijk op zondag, mijn duurloop(je), de duur wat aangepast omdat je lijf toch moet herstellen van een marathon (zeggen ze). Tijdens het lopen komen de prachtigste zinnen in mijn hoofd op om zo op dit blog te plaatsen, maar zodra ik thuis ben en ik staar naar dit scherm blijft het akelig leeg. Wat maakte deze marathon nu zo speciaal??
Was het feit dat het de 10e was? Het feit dat ik met Jan lie...
SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht. Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes, collega's, vrienden, bekenden, ...
SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht.
Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit
mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer
in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het
is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is
stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de
verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende
post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje
honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis
deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes,
collegas, vrienden, bekenden,&nbs...
Mud Sweat Trails | 4 oktober 2016
Er staat een rijtje afgetrainde mensen voor een pand aan de hoofdstraat van Leadville. Een straat zoals je die kent uit de Western films: stoffig ogend, houten Saloons, veel 4x4 auto's en de cowboy hoed die nog altijd in de mode is. Het pand met de rij is de Leadville100 race office. In de houten schommelstoel voor het pand op de stoep zit een local op leeftijd met een trucker cap en een klassieke pilotenbril. Het is Bill. Bill heeft een big smile: dit zijn dé dagen van het jaar! Hij is fan van ultra running, al tientallen jaren. En in het bijzonder fan van 'zijn' Leadville100, een klassieker die in 1983 voor het eerst werd georganiseerd. Hij heeft de race zelf nooit gel...
